LP aan het afstoffen van mijn vorige zwangerschap en nu pas merk hoeveel krassen erop zitten.

In een eindgesprek met de verloskundige kreeg ik de vraag hoe het voor mij was verlopen deze gezonde zwangerschap..(deze vraag kwam voort uit vanwege mijn vorige zwangerschap een kindje met “Gastroschisis”)

Mijn antwoord was kort en helder…bijzonder maar een gemis!

Ik gaf haar aan dat ik trots en blij ben nu zwanger te zijn van een “gezonde” baby..
Maar dat ik de structuur en het worden geleefd en druk van buiten af wel erg deed missen.
Aandachtig deed ze luisteren naar mijn verhaal.

Ik vertelde haar dat het was als of ik nu pas mijn oude LP aan het afstoffen ben van mijn vorige zwangerschap en nu pas merk hoeveel krassen erop zitten.
Dat ik mijn LP aan het bewonderen ben en merk dat het niet uitmaakt hoe hard of zacht ik de toerental zet, de krassen blijven..
En het de stoflaag is die laat zien en voelen dat de tijd verder is gaan verstrijken.
Nu pas merk ik op dat ik mijn vorige zwangerschap, stressvol was, geregistreerd, medisch strak schematisch en op automatische piloot werd gehandeld.

Ik heb al eerder uitgesproken dat zwanger zijn opzich zelf al niet mijn grootse hobby is( ongemakjes en functioneel bezig zijn beperkt wordt e.d.), en ik echt heimwee heb gehad gedurende deze tweede zwangerschap naar het schematisch, geautomatiseerde, medisch strak gecontroleerde… (voor de beeldvorming.. ingeplande controle weken van de zwangerschap,3 keer per week ziekenhuis, controles,voorbereidingen en alle randzaken daar weer van. beginnend van week 14 tot 35, 5 week de week aan de bevalling en de jaren erna)

En nu?… nu heb ik een blanco agenda, geen 3 keer per week ritjes naar EMC Rotterdam, nu heb ik geen zorgen van derde om mij heen.

-NU..nu heb ik tijd…tijd om het stof van mijn LP uit 2009 af te stoffen, de lp opnieuw te draaien op de juiste toeren en goed te luisteren naar krassen die gemaakt zijn.
-Nu heb ik tijd om mijn ervaring van deze huidige zwangerschap naast de vorige neer te leggen.
-NU heb ik tijd om de muziek te horen wat er op de LP geprint staat..

De verloskundige geeft een zucht en vraagt of we nog 1 keer samen naar het hartje willen luisteren en en ze kijkt heel begripvol en er wordt niet meer gesproken..

Weetje soms moet je iets opnieuw herbeleven om je trauma en negatieve ervaringen met iets positiefs te compenseren en ik weet het zeker het wordt beloond!